آیا کلام خدا حادث است یا قدیم؟
درباره حادث یا قدیم بودن کلام خدا اختلاف نظر وجود دارد؛ امامیه عقیده دارند که کلام خدا حادث است و میگویند کلام خدا از صفات فعل و قائم به غیر است و معناى تکلم خدا این است که اصوات و حروفى را در محلى از قبیل درخت و غیره ایجاد میکند. قرآن این معنا را اثبات کرده آنجا که میفرماید: «وَ کَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَکْلیماً».
امامیّه درباره قرآن بر این باورند که آیات قرآنى همان الفاظ و حروف است که گاه در قالب سخن و گاه در شکل نوشته ظهور مییابد و بدینسان، کلام اللّه، حادث است نه قدیم.
با آنکه قرآن «مخلوق» است اما بهتر است جهت احترام، چنین وصفی را برای قرآن مورد استفاده قرار نداد؛ زیرا گاه لفظ «مخلوق» جایى بهکار میرود که حکایت از جعل و ساختگى بودن آن کند و به گویندهاى به دروغ نسبت دهند. این دیدگاه منحصر به نویسنده کتاب منشور عقاید شیعه نیست، بلکه شیخ مفید، نیز چنین نظری دارد و هرگز اصطلاح معتزلى «مخلوق» را بهکار نمیبرد، بلکه بجاى آن، از آموزه امامیّه پیروى میکند و قرآن را «پدیدارشده در زمان (مُحدَث)» میداند.
درباره حادث یا قدیم بودن کلام خدا اختلاف نظر وجود دارد؛ امامیه عقیده دارند که کلام خدا حادث است و میگویند کلام خدا از صفات فعل و قائم به غیر است و معناى تکلم خدا این است که اصوات و حروفى را در محلى از قبیل درخت و غیره ایجاد میکند. قرآن این معنا را اثبات کرده آنجا که میفرماید: «وَ کَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَکْلیماً».
امامیّه درباره قرآن بر این باورند که آیات قرآنى همان الفاظ و حروف است که گاه در قالب سخن و گاه در شکل نوشته ظهور مییابد و بدینسان، کلام اللّه، حادث است نه قدیم.
با آنکه قرآن «مخلوق» است اما بهتر است جهت احترام، چنین وصفی را برای قرآن مورد استفاده قرار نداد؛ زیرا گاه لفظ «مخلوق» جایى بهکار میرود که حکایت از جعل و ساختگى بودن آن کند و به گویندهاى به دروغ نسبت دهند. این دیدگاه منحصر به نویسنده کتاب منشور عقاید شیعه نیست، بلکه شیخ مفید، نیز چنین نظری دارد و هرگز اصطلاح معتزلى «مخلوق» را بهکار نمیبرد، بلکه بجاى آن، از آموزه امامیّه پیروى میکند و قرآن را «پدیدارشده در زمان (مُحدَث)» میداند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر