بررسی اجمالی حضور جوانان شهرمان در جریان انتخابات رياست جمهوری ۹۶
جوانان بمثابه یکی از اقشار اجتماعی بلحاظ دارا بودن خصلت و ویژه گیهای خاص از دیگر اقشار اجتماعی متمایز می باشند.نشانه های شاخص این تمایز را می توان در آرمانخواهی، استقلال طلبی و خردورزی آنان جستجو کرد. به سخن دیگر قشری که نسبت به وضعیت اجتماعی نسل گذشته(پدران خود) موضعی رادیکال و نقادانه دارد همین جوانان تحول خواه و جسور هستند، حضور مدوام و پرشور جوانان در این چهار دهه در عرصه های جنبش دانشجویی و اجتماعی سند گویایی بر این ادعاست.
از فردای پیروزی قیام بهمن ۵۷ تا ۲۹ اردیبهشت ۹۶ و انتخاب دوباره روحانی، جوانان شهرمان در سیمای قشری واقع بین ، منتقد و تحول خواه پیشاپیش دیگر اقشار اجتماعی در تحولات و جنبشهای اجتماعی حضور فعال و تعیین کننده داشته اند.
رشد گرایشات اصلاح طلبی در بین جوانان شهرمان معلول تحولات سیاسی بعد از خرداد سال ۷۶ است اما آنچه که بیشتر این دگرگونی سیاسی را به امری فراگیر به اذهان جوانان متبادر نمود،آزادی شکننده و لرزانی بوده که پس از انتخاب خاتمی در سال ۷۶ بوجودآمد، بی گمان فقدان جریانات سیاسی رادیکال و انقلابی در سپهر سیاسی میهنمان به گسترش بیش از حد این گرایش سیاسی کمک کرده است.
حمایت و بقول بازی در زمین اصلاح طلبان حکومتی به هیچ وجه به معنی باور مندی به اصلاح پذیری استبداد مذهبی مستقر از سوی جوانان آگاه شهرمان نیست، آنان به واقع آموخته اند که در شرایط سرکوب خشن و مسدود بودن تمام روزنه های یک مبارزه سیاسی انقلابی باید از جزء ترین امکانات به سود انقلاب دموکراتیک پیش رو استفاده کنند.
شایان ذکر است که دیکتاتوری ولایی حاکم تمامی فرصتهای آزادیخواهی و تحول طلبی را از بین برده است و عناد آشکارش با آزادیهای سیاسی، مساوات طلبی و تحزب گرایی با سرکوب خشن و ضد بشری اش به عینه می بینیم.. ساختار سیاسی، قانون اساسی(احکام اسلامی و فقه جعفری) و سیطره بلامنازع ولایت مستبده فقیه از دلایل واضحی است که حکومت اسلامی مسلط ماهیتأ ضد دموکراتیک و برابری ستیز است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر