پابلونرودا، شاعر و فعال سیاسی
«سوگند یاد میکنم که شعر من همچنان به مردم خدمت خواهد کرد و وقار را بر خشمگینان و امید را در نو میدان فراخواهد خواند، و داد را به رغم بیداگران، برابری را به رغم بهرهکشان، و راستی را به رغم دروغگویان، خواهد سرود و از برادری بزرگ رزمندگان راستین سخن خواهد گفت»
ریکاردو الیسر نفتالی ریس با سو آلت معروف به پابلو نرودا شاعر و سیاستمدار شیلیایی و برنده جایز نوبل ادبی در سال ۱۹۷۱ به سال ۱۹۰۵ درشیلی دیده به جهان گشود. پدرش کارمند راه آهن و مادرش معلم بود.
عشق و زیبایی، تنهایی و عزلت، برادری و همبستگی و مبارزه انسانها علیه بیدادگری درژرفای شعرش موج می زند:
پابلو نرودا
ترجمه ی احمد شاملو
به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر سفر نکنی،
اگر کتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی.
به آرامی آغاز به مردن میکنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.
به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر برده عادات خود شوی،
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی ...
اگر روزمرّگی را تغییر ندهی
اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.
تو به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وامیدارند
و ضربان قلبت را تندتر میکنند،
دوری کنی . . .،
تو به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر هنگامی که با شغلت، یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نکنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یک بار در تمام زندگیت
ورای مصلحتاندیشی بروی . . .
-
امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!
امروز کاری کن!
نگذار که به آرامی بمیری!
شادی را فراموش نکن
نرودا اولین مقاله اش را در ۱۶ سالگی بچاپ رساند. با راه یافتن به دانشگاه و چاپ اولین دفتر شعرش به شهرت رسید. پابلو نرودا شخصیتی سیاسی بود، او مدتی بعنوان سرکنسولگری دولت شیلی در اسپانیا خدمت کرد.نرودا در طول دوسال جنگ داخلی در اسپانیا به سال ۱۹۳۶ از جبهه مخالفین فرانکو یعنی کارگران و دهقان حمایت کرد و در جریان این جنگ به حزب کمونیست شیلی پیوست و با فدریکو گارسیا لورکا و رفیق بزرگش سالوادرآلنده آشنا شد.
پابلو نرودا در شعرهایش سرگذشت دردناک مبارزین علیه دیکتاتوری فرانکو و امید به پیروزی را به شاعرانه ترین وجه به تصویرکشید ، شعراو چنان در قلب و جان مردم ریشه دوانده بود که سربازان با زمزمه اشعار او درجبهه جبهه های مقاومت ازاو الهام می گرفتند.
با انتخاب سالوادر آلنده در سال ۱۹۷۳ بعنوان رئیس جمهور شیلی، نرودا تا آخرین لحظات حیاتش از آلنده و دولت قانونی او جانبداری کرد. درست ۱۲ روز پس از کودتای آمریکایی پینوشه علیه نظام سوسیالیسی آلنده و کشتن او، پابلو نرودا به دنبال بیماری مرموزی دریکی از بیمارستانهای شیلی در گذشت.
دورازاغراق است اگر ادعا کنیم که درزمان پیروزی آلنده وانتخاب او بعنوان رئیس جمهور و بعد کشتن او در جریان کودتا تنها فردی که حمایت توده ای و توانایی رهبری انقلاب بعد از کودتا را در شیلی داشت، پابلو نرودا بود بدین خاطر بسیاری مرگ نرودا را یک قتل سیاسی می دانند که از سوی آمپریالیسم آمریکا و مزدورش پینوشه طرح ریزی و اجرا شده بود.
سرانجام درروز بیست وسوم سپتامبر 1973 پابلو نرودا شاعری که اشعارش الهام بخش مردم بود وهمچون شخصیت اسطوره ای در قلب آنان جای گرفته بود با دنیایی عشق به مردم و امید به برقراری آزادی و برابری در میهن اش، از آستانه مرگ گذشت.
«سوگند یاد میکنم که شعر من همچنان به مردم خدمت خواهد کرد و وقار را بر خشمگینان و امید را در نو میدان فراخواهد خواند، و داد را به رغم بیداگران، برابری را به رغم بهرهکشان، و راستی را به رغم دروغگویان، خواهد سرود و از برادری بزرگ رزمندگان راستین سخن خواهد گفت»
ریکاردو الیسر نفتالی ریس با سو آلت معروف به پابلو نرودا شاعر و سیاستمدار شیلیایی و برنده جایز نوبل ادبی در سال ۱۹۷۱ به سال ۱۹۰۵ درشیلی دیده به جهان گشود. پدرش کارمند راه آهن و مادرش معلم بود.
عشق و زیبایی، تنهایی و عزلت، برادری و همبستگی و مبارزه انسانها علیه بیدادگری درژرفای شعرش موج می زند:
پابلو نرودا
ترجمه ی احمد شاملو
به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر سفر نکنی،
اگر کتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی.
به آرامی آغاز به مردن میکنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند.
به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر برده عادات خود شوی،
اگر همیشه از یک راه تکراری بروی ...
اگر روزمرّگی را تغییر ندهی
اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.
تو به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وامیدارند
و ضربان قلبت را تندتر میکنند،
دوری کنی . . .،
تو به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر هنگامی که با شغلت، یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نکنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یک بار در تمام زندگیت
ورای مصلحتاندیشی بروی . . .
-
امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!
امروز کاری کن!
نگذار که به آرامی بمیری!
شادی را فراموش نکن
نرودا اولین مقاله اش را در ۱۶ سالگی بچاپ رساند. با راه یافتن به دانشگاه و چاپ اولین دفتر شعرش به شهرت رسید. پابلو نرودا شخصیتی سیاسی بود، او مدتی بعنوان سرکنسولگری دولت شیلی در اسپانیا خدمت کرد.نرودا در طول دوسال جنگ داخلی در اسپانیا به سال ۱۹۳۶ از جبهه مخالفین فرانکو یعنی کارگران و دهقان حمایت کرد و در جریان این جنگ به حزب کمونیست شیلی پیوست و با فدریکو گارسیا لورکا و رفیق بزرگش سالوادرآلنده آشنا شد.
پابلو نرودا در شعرهایش سرگذشت دردناک مبارزین علیه دیکتاتوری فرانکو و امید به پیروزی را به شاعرانه ترین وجه به تصویرکشید ، شعراو چنان در قلب و جان مردم ریشه دوانده بود که سربازان با زمزمه اشعار او درجبهه جبهه های مقاومت ازاو الهام می گرفتند.
با انتخاب سالوادر آلنده در سال ۱۹۷۳ بعنوان رئیس جمهور شیلی، نرودا تا آخرین لحظات حیاتش از آلنده و دولت قانونی او جانبداری کرد. درست ۱۲ روز پس از کودتای آمریکایی پینوشه علیه نظام سوسیالیسی آلنده و کشتن او، پابلو نرودا به دنبال بیماری مرموزی دریکی از بیمارستانهای شیلی در گذشت.
دورازاغراق است اگر ادعا کنیم که درزمان پیروزی آلنده وانتخاب او بعنوان رئیس جمهور و بعد کشتن او در جریان کودتا تنها فردی که حمایت توده ای و توانایی رهبری انقلاب بعد از کودتا را در شیلی داشت، پابلو نرودا بود بدین خاطر بسیاری مرگ نرودا را یک قتل سیاسی می دانند که از سوی آمپریالیسم آمریکا و مزدورش پینوشه طرح ریزی و اجرا شده بود.
سرانجام درروز بیست وسوم سپتامبر 1973 پابلو نرودا شاعری که اشعارش الهام بخش مردم بود وهمچون شخصیت اسطوره ای در قلب آنان جای گرفته بود با دنیایی عشق به مردم و امید به برقراری آزادی و برابری در میهن اش، از آستانه مرگ گذشت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر